آموزش

اشتراک در جدول کلمات + پاسخ دقیق

در این مطلب از سایت انتخاب روز پاسخ دقیق اشتراک در جدول کلمات را پیدا خواهید کرد.

جواب صحیح این سوال در این قسمت است:

اشتراک. [ اِ ت ِ ] ( ع مص )انبازی کردن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). به انبازی کردن. ( زوزنی ). با یکدیگر هنباز شدن. ( تاج المصادر بیهقی ). با یکدیگر انباز شدن. ( ترجمان علامه جرجانی ص 13 ). همبازی. ( زمخشری ). انبازی. همبازی کردن. با یکدیگر نزدیک شدن. همدستی. || اباحه. فوضی. || کلمه اشتراک در عرف عالمان صرف و نحو عربی و اصول و منطق بر دو معنی اطلاق شود: نخست آنکه لفظ مفرد برای مفهوم عام وضع شود و میان همه افراد آن مشترک باشد و این را اشتراک معنوی و آن لفظ را مشترک معنوی نامند. دوم آنکه لفظ مفرد برای دو معنی وضع شده باشد، چنانکه با هم بی هیچ ترجیحی بر سبیل بدل بکار روند و این را اشتراک لفظی و آن لفظ را مشترک لفظی خوانند. قید «برای دو معنی » بجای «برای معنی واحدنباشد» از این روست تا بر کلماتی شامل نشود که برای بیش از دو معنی وضع شده اند و در حقیقت این قید برای احتراز از لفظ منفردی است که برای یک معنی وضع شده است. ولی هنگامی که در معنی آن تردید شود و احتمال دهند این لفظ ممکن است برای دو معنی این یا آن وضع شده است ، آن وقت بر چنین لفظی صدق خواهد کرد که بگویندبرای دو معنی بی هیچ ترجیحی بر سبیل بدل وضع شده است از این رو کلمه «با هم » را قید کرده اند تا از چنین لفظ منفردی احتراز شود، زیرا نمیتوان گفت لفظ مزبوربرای آن دو با هم بکار میرود. ممکن است بگویند ما یقین داریم که لفظ منفرد برای دو معنی وضع نشده است وبنابر این نیازی به چنین احترازی نیست. پاسخ این ایراد این است که چون وضع آن در ذهن مشکک میان دو معنی صورت می پذیرد، رواست که بحسب ظاهر در نزد او لفظ رابه دو معنی نسبت داد. از این رو برای احتراز از چنین تشکیکی کلمه «با هم » قید شده است. و بدین سبب گویند این قید برای احتراز از اشتراک در معنی است ، مانندمتواطی و مشکک. و قید «بر سبیل بدل » بمنظور احتراز از لفظی است که برای مجموع دو معنی یا بیشتر روی هم رفته وضع شده است و هم برای احتراز از متواطی است ولیکن بحسب ظاهر، زیرا متواطی بر افرادش بطریق حقیقت حمل میشود چنانکه گمان میکنند برای آنها وضع شده است. وقید «بی هیچ ترجیحی » برای احتراز از لفظ از لحاظ قیاس آن به دو معنی حقیقی و مجازی آن است ، چه لفظ را بدین اعتبار نمیتوان مشترک نامید. و این احتراز فقط برحسب چنین فرضی است که گفته شود در مجاز هم وضعی یافت میشود. چنین است مطالبی که از عضدی و حواشی آن مستفاد میشود. و خلاصه منقول بطور مطلق مشترک نیست ، زیراناگزیر باید در یکی از دو معنی آن حقیقت و در دیگری مجاز یافت شود و لازمه این امر آن است که هر دو معنی به یک نوع ، از طرف واضع وضع شده باشد، چنانکه اگر یکی از دو معنی وضع لغوی و دیگری وضع شرعی داشته باشد، مثلاً از قبیل صلوة، نمیتوان آنرا مشترک نامید و در بعضی از حواشی «الارشاد» نیز این معنی تصریح شده است. و در بدیعالمیزان آمده است که : وضع مشترک برای دومعنی یا بیشتر از لغت واحد واجب نیست ، بلکه جایز است که از لغت واحد باشد، مانند عین برای باصره و جاریه و ذهب و غیره یا از لغات مختلف ، مانند «بئر» که درعربی بمعنی چاه است و در هندی بمعنی برادر – انتهی.و بعقیده برخی از عالمان ، مشترک عبارت از لفظی است که برای دو حقیقت مختلف یا بیشتر وضع شده باشد، بشرط آنکه در وضع اول اختلاف دو معنی ملحوظ گردد. در این تعریف با قید «دو حقیقت » از اسماء مفرد و با قید «وضع اول » از منقول و با قید اخیر از مشترک معنی احتراز شده است – انتهی. و اطلاق لفظ و عدم تقیید آن بمفردبعید نیست که اشاره بعدم اختصاص آن به مفرد باشد.بیشتر بخوانید …

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا